Świątynia posiadała podziemia, w których chowano kustoszy sanktuarium oraz jego fundatorów i osoby zasłużone.
Szybki wzrost ruchu pątniczego wymógł budowę kolejnej świątyni sanktuaryjnej, i być może już w 1688, w niewielkiej odległości od Dziewiczej Góry, zaczęto stawiać fundamenty obecnego kościoła. Cudowny Obraz pozostał jednak w pierwszej świątyni aż do 1776 r. Istniała ona do 1782 roku, kiedy dokonano jej rozbiórki, wynikającej prawdopodobnie ze złego stanu budynku, dotkniętego pożarem przynajmniej dwukrotnie – w 1721 i 1751 r.
Z czasem, pod koniec XVIII lub na początku XIX w., wybudowano niewielki kościółek pod wezwaniem św. Anny. Wyposażony został w jeden ołtarz, nad którym zawieszono obraz św. Anny z Maryją oraz kopie obrazu Świętej Rodziny.
Tytuł świątyni może wiązać się z fundatorami studziańskich świątyń, gdyż w rodzinie Starołęskich-Zbąskich imię Anna występowało dość często. Również nie bez znaczenia był kult św. Anny w Smardzewicach, skąd pochodził ród Zbąskich oraz „mularz” Wojciech.
Przypisy
Bibliografia W. Nater, S. Stanik, Dzieje sanktuarium Matki Boskiej Świętorodzinnej w Studziannie, Łódź 1992.
Kategoria:Kaplice w województwie łódzkim Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Poświętne (województwo łódzkie) Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Anny Kaplica Kategoria:Kaplice w diecezji radomskiej