Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Rattus: „szczur”. losea: etymologia niejasna, Swinhoe nie wyjaśnił pochodzenia nazwy gatunkowej.
Zasięg występowania Szczur tajwański występuje w północnej i środkowej Tajlandii oraz równiny Wientianu w północnym Laosie; granice rozmieszczenia nieznane.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 120–185 mm, długość ogona 110–175 mm, długość ucha 15–21 mm, długość tylnej stopy 24–32 mm; masa ciała 22–92 g.
Ekologia Szczur tajwański żyje na terenach trawiastych, krzewiastych, w lasach namorzynowych i na terenach uprawnych od poziomu morza do około 1000 m n.p.m. Prowadzi naziemny tryb życia.
Populacja Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje szczura tajwańskiego za gatunek najmniejszej troski. Nie są znane zagrożenia dla gatunku, jest on szeroko rozpowszechniony i pospolity. Ocenia się, że jego liczebność rośnie; w Wietnamie stwierdzono, że wielkość populacji może zmieniać się wraz z wielkością plonów.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Szczury Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1871 roku