W 1986 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk prawnych; podstawą były monografie: Łacińskie teksty Landrechtu Zwierciadła Saskiego w Polsce – Jaskier, tekst główny i noty marginesowe (Łódź 1985) i Sprawy gdańskie przed sądami nadwornymi oraz ingerencje królów w gdański wymiar sprawiedliwości (Wrocław–Łódź 1985). W 1990 został profesorem zwyczajnym.
Był członkiem Senatu Uniwersytetu Łódzkiego, prodziekanem do spraw dydaktyki Wydziału Prawa i Administracji UŁ, zastępcą redaktora do spraw wydawnictw UŁ w zakresie prawa i administracji, przewodniczącym Komisji Statutowej, członkiem Komisji do spraw Badań Naukowych. Przez wiele lat organizował (wraz z żoną) pomoc humanitarną dla Polaków na obecnej Białorusi, pomagał studentom UŁ ze Wschodu, był Pełnomocnikiem Rektora UŁ.
W 2015 nastąpiło uroczyste odnowienie doktoratu Rymaszewskiego na Uniwersytecie Łódzkim - w 50. rocznicę obrony.
Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, głównie z zakresu polskiego prawa ziemskiego materialnego i procesowego, dziejów prawa niemieckiego w Polsce, problematyki ustrojowej m.in.: Prawo bliższości krewnych w polskim prawie ziemskim do końca XV w.