Po zakończeniu wojny był aresztowany przez UB (podobnie jak jego ojciec). Po akcji przeprowadzonej przez partyzantów został uwięziony z osadzenia w Radomsku. Przedostał się nielegalnie na Zachód do brytyjskiej strefy okupacyjnej. Wspólnie z Gustawem Herling-Grudzińskim był redaktorem pisma dla Polaków przebywających na tym obszarze, którzy odzyskali wolność z obozów. Działał jako członek Prezydium Rady Naczelnej Zjednoczenia Polskiego w Niemczech, kierownik działu informacyjno-statystycznego Towarzystwa Pomocy Polakom, stanowiącego delegaturę rządu RP na uchodźstwie na Niemcy Zachodnie. W Niemczech był także redaktorem naczelnym emigracyjnej agencji prasowej „Refugees Press” w Quakenbrück. Następnie wyjechał do Australii i zamieszkał w Melbourne. Tam pracował jako korespondent „Kultury” (Paryż) oraz „Dziennika Polskiego” (Londyn). Był redaktorem australijskiego „Głosu Polskiego”. Od końca lat 70. do początku lat 90. był redaktorem naczelnym „„Tygodnika Polskiego” (według jednego źródła w latach 1978-1991 przez 12,5 roku, według relacji samego J. Grota-Kwaśniewskiego pełnił funkcję przez 15 lat). Został działaczem Polskiego Ruchu Wolnościowego „Niepodległość i Demokracja”.

Zmarł 17 lipca 2008. Pogrzeb odbył się 29 lipca 2008 w kościele św.