Po odzyskaniu wolności został żołnierzem Armii Polskiej we Francji, służąc w Biurze nr 2 w Paryżu. W 1919 był adiutantem gen. Edwarda Castellaza.
Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1918 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i powrocie do ojczyzny został przyjęty Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Od 28 października 1919 był zastępcą majora Feliksa Persa, komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz, pełniąc funkcję w kolejnych latach jako oficer nadetatowy 1 pułku Strzelców Podhalańskich z Nowego Sącza. W międzyczasie został przeniesiony do korpusu oficerów administracyjnych, grupa oficerów kancelaryjnych i awansowany na stopień majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W lipcu 1927 roku został przeniesiony z PKU Nowy Sącz do Powiatowej Komendy Uzupełnień Żywiec na stanowisko komendanta. W listopadzie 1932 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V. Z dniem 30 czerwca 1933 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 pozostawał w ewidencji PKU Żywiec.
Zmarł 28 stycznia 1936 w Żywcu.