Muzyka i kompozycja Blonde charakteryzuje się abstrakcyjnym, nastrojowym brzmieniem, odmiennym od pozostałej twórczości artysty. Różnorodne, niekonwencjonalne elementy kompozycji były inspirowane twórczością The Beatles czy Steviego Wondera. Bogate aranżacje i wielowarstwowe harmonie wokalne były przyrównywane do kompozycji Briana Wilsona, lidera zespołu The Beach Boys. Kompozycje albumu są łagodne i minimalistyczne, z częstym użyciem gitary i keyboardowych loopów. Tematyka albumu skupia się na zmaganiach Oceana z własną męskością i emocjami, inspirowanymi osobistym rozstaniem, stratą i traumą.
Gatunkowo album był określany jako avant-soul, R&B i psychodeliczny pop. Pisząca dla The Observer dziennikarka Kate Mossman określiła album jako ,,intelektualny, pozbawiony macho i przekraczający granice R&B”. Album zawiera fragmenty z użyciem słowa mówionegoFrank Ocean, Blonde, review: 'an album that will make an indelible mark on pop culture'. Zwracano również uwagę na użycie modulatora głosu i efektu Auto-Tune w utworach.
Różne elementy brzmienia albumu było porównywane do takich artystów jak Radiohead, Big Star, U2, Drake, Maxwell, Brian Eno, czy Prince.