W 1985 został sekretarzem Włoskiej Partii Liberalnej. Ugrupowaniem tym kierował przez rok, kiedy to zastąpił go Renato Altissimo. Następnie pełnił honorową funkcję przewodniczącego PLI. W 1994, w okresie przemian partyjnych związanych z aferami korupcyjnymi (tzw. Tangentopoli), współtworzył ugrupowanie Unione di Centro, które nawiązało współpracę z Forza Italia. Z ramienia FI w tym samym roku został deputowanym XII kadencji. W maju 1994 został ministrem sprawiedliwości w rządzie Silvia Berlusconiego, sprawując ten urząd do stycznia 1995. Mandat poselski odnawiał w 1996 i 2001 na XIII i XIV kadencję. W latach 1996–2006 ponownie zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego Izby Deputowanych. Następnie do 2008 zasiadał w Senacie XV kadencji.
W 2004 został przewodniczącym rady krajowej Forza Italia. Nie kandydował w wyborach w 2008. Działał później w powstałym na bazie FI Ludzie Wolności, następnie przeszedł do reaktywowanej Włoskiej Partii Liberalnej, a w 2014 współtworzył ugrupowanie „I Liberali”.
Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy (2011).
Przypisy