Ambona Stanowi harmonijną całość z pozostałymi elementami wystroju świątyni. Konstrukcja, kolorystyka i ornamentyka kazalnicy pozwalają ją zaliczyć ją do nurtu późnego baroku. Repertuar ornamentalny składa się z m.in. suchego akantu i lambrekina. Ikonografia odwołuje się do postaci ewangelistów. Umieszczenie postaci gołębicy w glorii chwały promienistej ponad głową stojącej tam osoby symbolizuje łaskę Ducha Św. Ponadto widoczne są Tablice Dekalogu. Obecne są liczne złocenia i posrebrzania.

Boczny ołtarz prawy Znajduje się w północnej części nawy głównej. Pochodzi prawdopodobnie z końca XVII wieku, na co wskazuje inskrypcja wykonana czarną farbą na deskach stanowiących tył ołtarza ,,Ad Honorem Jesu Mariae et Josephi hoc Alter ex Structum est. A: 1696 D: 21. Apr". Dzięki tej informacji można stwierdzić, iż ołtarz pierwotnie był poświęcony Świętej Rodzinie. W niszy umieszczona jest Pietà z 1829 roku.

Powyżej znajduje się olejny obraz przedstawiający ukrzyżowanego Zbawiciela. W tle widoczny jest obraz miejski zdradzający elementy charakterystyczne dla terenu Śląska. Na szczycie znajduje się figurka Zbawiciela z atrybutem w prawej dłoni.