Emil Breiter (ur. 19 lipca 1886 w Krakowie, zm. 22 czerwca 1943 w Gołąbkach) – prawnik, adwokat, publicysta, krytyk teatralny.
Życiorys Był synem Stanisława i Salomei z Eisenów (krakowska inteligencja pochodzenia żydowskiego). Od 1904 do 1909 studiował prawo na UJ, a następnie przez rok na Sorbonie. W czasie studiów był w delegacji do prezydenta Krakowa (Juliusz Leo), by dyrektorem teatru krakowskiego został Stanisław Wyspiański. W 1913 Przystąpił do Związku Strzeleckiego. Podczas I wojny światowej walczył jako oficer. Tuż po wojnie pracował w Biurze Prasowym Naczelnego Dowództwa. Następnie był adwokatem i radcą prawnym. Był także skarbnikiem PEN-Clubu. W 1920 ożenił się z Marią Rotmil. Zamordowany w czasie wojny przez NiemcówD. Fox, Emil Breiter, [w:] Słownik polskich krytyków teatralnych, t. 1, red. E. Udalska, Fundacja Astronomii Polskiej, Warszawa 1994, s. 21. .