Później został pułkownikiem piechoty Luizjany, od lipca dowodził pułkiem, z którym wyruszył do Wirginii.
W październiku 1861 roku Jefferson Davis, prezydent Stanów Skonfederowanych Ameryki, mianował go generałem brygady. Wiosną 1862 roku uczestniczył w kampanii w dolinie Shenandoah, a 9 czerwca w bitwie pod Port Republic. 25 lipca 1862 roku otrzymał stopień generała majora. W kwietniu 1863 roku stoczył z Unią bitwę pod Fort Bisland, w czerwcu pod Brashear City, a w listopadzie pod Bayou Bourbeau. Wiosną 1864 roku brał udział w walkach z dowodzonymi przez gen. Nathaniela Banksa wojskami Unii prowadzącymi kampanię na Red River. W styczniu 1865 roku objął dowództwo nad Armią Tennessee, a 4 maja poddał się armii Unii.
Po wojnie osiadł w Nowym Orleanie i wrócił do polityki. Był coraz bardziej nieufny wobec radykalnych republikanów, w końcu przeklął Rekonstrukcję jako „obmierzłe zło”. Po śmierci żony w 1875 roku przeniósł się do Winchester, a później do Nowego Jorku, gdzie zmarł.
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Skonfederowanych Stanów Ameryki Kategoria:Nic Niewiedzący (Stany Zjednoczone) Kategoria:Urodzeni w 1826 Kategoria:Wigowie (Stany Zjednoczone) Kategoria:Zmarli w 1879