W wyborach parlamentarnych w 1965 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu z listy lewicowej Mapam. W szóstym Knesecie przewodniczył komisji spraw publicznych i zasiadał w komisji spraw gospodarczych. Pod koniec kadencji doszło do połączenia Mapam ze świeżo powstałą Partią Pracy pod nazwą Koalicji Pracy (Ma’arach). Z koalicyjnej listy Rosen uzyskał reelekcję w wyborach w 1969. W Knesecie siódmej kadencji został zastępcą przewodniczącego, kierował pracami podkomisji kontroli państwa oraz zasiadał w komisji finansów, a także w specjalnej komisji ds. prawa spółdzielczego.
20 listopada 1972 został powołany w skład drugiego rządu Goldy Meir jako wiceminister absorpcji imigrantów w resorcie kierowanym przez Natana Peleda. Pozostał na stanowisku do końca kadencji tego rządu. W wyborach w grudniu 1973 utracił miejsce w parlamencie, jednak znalazł się w składzie utworzonego po wyborach (10 marca 1974) nowego rządu premier Meir, tym razem już jako minister, w tym samym resorcie. Pozostał na stanowisku także w utworzonym 3 czerwca pierwszym rządzie Icchaka Rabina. 16 stycznia 1977 został również ministrem budownictwa zastępując zmarłego dwa tygodnie wcześniej Awrahama Ofera. Na obu stanowiskach ministerialnych pozostał do końca kadencji – 20 czerwca 1977.