(Jakuba Benika), otokowo napis:
a pod nim:
Dookoła znajduje się wypukły otok.
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w srebrze próby 868, na krążku o średnicy 39 mm, masie 31,1 grama, z rantem gładkim, z otokiem. Według sprawozdań mennicy w latach 1820–1824 w obieg wypuszczono sztuk dziesięciozłotówek.
Stopień rzadkości poszczególnych roczników przedstawiono w tabeli: RocznikStopień rzadkościSzacowana liczba egzemplarzyUwagiZdjęcieR526–120frameless|upright10 złotych polskich 1821R4121–600frameless|upright10 złotych polskich 1822R526–120frameless|upright10 złotych polskich 1823R4121–600zmodyfikowany rysunek cara na awersieframeless|upright10 złotych polskich 1824R526–120frameless|upright10 złotych polskich 1825R526–120frameless|upright Moneta była bita w latach panowania Aleksandra I, więc w numizmatyce rosyjskiej zaliczana jest do kategorii monet tego cara.
W odpowiedzi na pismo Namiestnika Królestwa Polskiego z 9 kwietnia 1818 r. zawierające prośbę o wyrażenie zgody na:
bicie monet z napisem „z miedzi krajowej” oraz srebrnych 10-złotówek, które nie były wymienione w akcie prawnym z 1 grudnia 1815 r.,