W 1979 z listy Unii Demokratycznego Centrum (UCD) uzyskał mandat posła do Kongresu Deputowanych I kadencji, stając na czele tej izby hiszpańskiego parlamentu. Kierował nią m.in. w trakcie zamachu stanu zwanego 23-F. W 1982 utrzymał mandat deputowanego jako jeden z nielicznych przedstawicieli UCD. Stał wówczas na czele tego ugrupowania, pełniąc tę funkcję do 1983, gdy unia została rozwiązana. W tym samym roku zrezygnował z miejsca w parlamencie, które wówczas objął Leopoldo Calvo-Sotelo.
Mianowany stałym członkiem Rady Stanu. Uzyskał członkostwo w akademii Real Academia de Jurisprudencia y Legislación, a w 2006 w Królewskiej Akademii Nauk Moralnych i Politycznych. Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Karola III.
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy ministrowie (od 1977) Kategoria:Hiszpańscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Hiszpańscy prawnicy Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III Kategoria:Posłowie do Kongresu Deputowanych Kategoria:Hiszpańscy senatorowie (od 1977) Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lleidzie