Z North Harbour zwyciężał w New Zealand National Rugby Sevens Tournament.
Już po przejściu na pozycję skrzydłowego otrzymał powołanie do All Blacks. Zadebiutował w niej w towarzyskich meczach podczas tournée do Australii i RPA w roku 1992, a rok później zagrał również w takowych podczas wyprawy do Europy. Na pierwszy testmecz czekał do Pucharu Świata 1995, w którym to zagrał w dwóch meczach, a Nowozelandczycy ulegli w finale gospodarzom. Jeszcze w tym samym roku został wytypowany na mecze w Europie, zaś w roku 1996 prócz czerwcowych testmeczów ze Szkocją wziął udział w inauguracyjnym, zwycięskim Pucharze Trzech Narodów, po czym zakończył reprezentacyjną karierę kolejną wyprawą do RPA. Łącznie zatem w latach 1992–1996 rozegrał dwadzieścia dziewięć spotkań dla nowozelandzkiej reprezentacji, w tym dziewięć testmeczów, grał także w zespole rezerw.
Z uwagi na maoryskie pochodzenie od 1987 roku był także powoływany do drużyny New Zealand Māori, do roku 1991 zaliczył czternaście meczów, w tym podczas wyprawy do Francji i Argentyny, kolejne czternaście zaś po zmianie pozycji, w tym przeciwko British and Irish Lions podczas ich tournée w 1993.