W latach 1971–1972 pracował w Departamencie Epidemiologii Chorób Przewlekłych i Medycyny Społecznej Szpitala św. Tomasza w Londynie. Zawodowo związany także z WHO jako doradca regionalny w zakresie oceny sytuacji zdrowotnej ludności w latach 1988–2000. W latach 2010–2013 członek Komitetu Stałego WHO/EURO. Konsultant krajowy w dziedzinie zdrowia publicznego w latach 2010–2011 i od 2014. W trakcie prezydencji Polski w Unii Europejskiej w 2011 przewodniczył grupie roboczej w dziedzinie zdrowia publicznego i współorganizował konferencję ministrów zdrowia państw UE.
Od 2007 p.o. dyrektora, a od 2010 dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny. We wrześniu 2017 odwołany ze stanowiska.
W 2019 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Dyrektorzy Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1941