thumb|Pałac w Tarcach, własność hr. Zbigniewa Ostroróg-Gorzeńskiego w latach 1898–1926 thumb|Nagrobek Zbigniewa Ostroróg-Gorzeńskiego we Lgowie k. Jarocina Zbigniew Ostroróg-Gorzeński herbu Nałęcz (ur. 15 lutego 1869 we Lgowie, zm. 12 czerwca 1926 w Tarcach) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, powstaniec wielkopolski, ziemianin, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Młodość Urodził się 15 lutego 1869 z ojca Stanisława Gorzeńskiego (syna Hieronima Gorzeńskiego i wnuka Andrzeja Gorzeńskiego) oraz Elżbiety z Węsierskich Gorzeńskiej. Miał brata Ludwika (1875–1916). Był ostatnim potomkiem w linii męskiej rodu Gorzeńskich herbu Nałęcz (młodszy i chorowity brat Ludwik zmarł przedwcześnie).
Po ukończeniu szkoły średniej w Jarocinie, studiował rolnictwo na Uniwersytecie Berlińskim. W 1898, po śmierci ojca, został właścicielem majątku Tarce. W tarzeckim pałacu zamieszkał wraz z matką i bratem. Hrabia Gorzeński systematycznie wzbogacał odziedziczony po ojcu księgozbiór oraz kolekcję obrazów. W dniu 22 kwietnia 1901, w prywatnej kaplicy biskupiej w Poznaniu, zawarł związek małżeński z Anielą z Biegańskich Ostrorożyną-Gorzeńską (1875–1920). Sakramentu udzielił biskup Edward Likowski.