Medard Ludwik Cibicki (ur. 3 lutego 1895 w Krakowie, zm. w czerwcu 1942 w Wołominie) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 3 lutego 1895 w Krakowie, jako syn Wojciecha. 19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 3 Dywizji Legionów. 16 lutego 1921 roku został przeniesiony „na skutek wniesionego podania z etatu oficerów piechoty na etat oficerów jazdy”. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w V Brygadzie Jazdy, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk Ułanów Grochowskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 128. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). Jego oddziałem macierzystym był 2 pułk Szwoleżerów Rokitniańskich. W tym czasie przysługiwał mu tytuł adiutanta sztabowego. Do jesieni 1923 roku był szefem sztabu V Brygady Jazdy w Krakowie, pozostając oficerem nadetatowym 2 pułku Szwoleżerów Rokitniańskich w Bielsku. Z dniem 2 listopada 1923 roku został przydzielony do 2 pułku szwoleżerów z jednoczesnym odkomenderowaniem na jednoroczny kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie.