w kontekście mają na septach po jednej lub po kilka sprzążek, w tramie po jednej. Cystydy grube, smukłe i zwężające się lub butelkowate, często o zakrzywionych wierzchołkach. Podstawki wąskie, bez bazalnej sprzążki, 4-sterygmowe. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, hialinowe, o rozmiarach 4,5–5 × 1,8–2,5 μm.
Występowanie i siedlisko Znane jest jego występowanie w Ameryce Północnej, Europie i Japonii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano wiele jego stanowisk, jednak jest rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech i Danii.
Pasożyt. Występuje w lasach liściastych i mieszanych na drzewach liściastych. W Polsce zanotowano jej występowanie na jaworze, kasztanowcu, brzozie brodawkowatej, grabie i buku. Wywołuje białą zgniliznę drewna. Uważany za wskaźnik starolasów.