Szkieletocystydy cylindryczne, o długości 80–100 μm i średnicy 5–8 μm, brązowe, w młodych owocnikach gładkie, w starszych inkrustowane. Podstawki o kształcie od wrzecionowatego do cylindrycznego, rozmiarach 25–35 × 5–7 μm, 4-sterygmowe, ze sprzążką bazalną. Zarodniki cylindryczne, gładkie, cienkościenne, o rozmiarach 6–8 × 2,5–4 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje w większości krajów Europy. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, Norwegii, Holandii.
Występuje w lasach mieszanych i liściastych, czasami także w parkach i ogrodach. Rozwija się na martwym drewnie drzew liściastych; na leżących na ziemi pniach i gałęziach. W Polsce notowany na klonie jesionolistnym, jaworze, buku, śliwie domowej, robinii akacjowej, wierzbach, w innych krajach także na moreli pospolitej, dębie omszonym, oleandrze pospolitym, eukaliptusie, chmielograbie europejskim, pistacji kleistej i Phyllirea angustifolia.
Przypisy W. Wojewoda podaje nazwę skórniczek szarobrązowy (Porostereum spadiceum), jest to jednak ewidentny błąd, gdyż dla rodzaju Porostereum wymienia on nazwę skórnikowiec, nazwę skórniczek zaś dla rodzaju Amylostereum.
Kategoria:Korownicowate Kategoria:Mykobiota Polski