Słowniki językowe Słowniki językowe były pierwszym rodzajem słowników, jakie pojawiły się w Polsce. Spisywano je już w końcu średniowiecza, a ich genezę odnaleźć można w pracy skrybów, którzy przepisując łacińskie teksty w skryptoriach, dopisywali przy niektórych wyrazach polskie znaczenia. Pierwszym zachowanym zbiorem słów polskich był Wokabularz trydencki – powstał ok. roku 1424 (wł.) Il piú antico dizionario latino-polacco) i sporządzony został w skryptorium Aleksandra syna księcia mazowieckiego Ziemowita IVStanisław Urbańczyk, Wokabularz trydencki [w:] Język Polski. 1962, nr 1 (styczeń/luty) s. 15-29. Zawiera ok. 500 wyrazów łacińskich, przy których odnotowano polskie odpowiedniki.
Zachowały się także inne XV-wieczne rękopiśmienne słowniki tego typu, jak Słownik łacińsko-polski (1437) czy Słownik łacińsko-polski Piotra z Uścia z 1450. Zachowały się również słowniki dla początkujących, tzw. mamotrepty, podające polskie odpowiedniki wybranych łacińskich wyrazów, ułatwiające czytanie i rozumienie Pisma Św.