Ostatecznie jednak faworyt zdołał wywalczyć zarówno czwartego, jak i decydującego seta, by dotrzeć potem aż do finału turnieju, gdzie poniósł minimalną porażkę w słynnym pojedynku z Borgiem. Jak wspominał Rocavert, szansa na sensacyjne zwycięstwo rozkojarzyła go na tyle, że w tie-breaku czwartego seta więcej myślał o czekającej go konferencji prasowej niż o samym meczuRohit Brijnath, The match that may have changed history, 19 czerwca 2005, theage.com.aus (dostęp: 30 października 2017)..
Jako deblista Rocavert nie notował sukcesów, z wyjątkiem Australian Open 1979, gdzie w parze z Johnem Jamesem doszedł do półfinału (porażka w trzech wyrównanych setach z Peterem McNamarą i Paulem McNamee). W innych imprezach wielkoszlemowych odpadał we wczesnych etapach rywalizacji, np. w 1978 w drugiej rundzie French Open w parze z McNamarą uległ Fibakowi i Okkerowi. Również w turniejach niższej rangi nie zdołał awansować ani razu do finału.
Po wczesnym zakończeniu kariery zawodniczej zajął się pracą trenerską. Jako trener stanowy federacji tenisowej Nowej Południowej Walii (1980–1989) prowadził m.in.