Wołkonski po zakończeniu katorgi w roku 1836 osiedlił się w wiosce Urik, gdzie zbudował drewniany piętrowy dom dla siebie i rodziny. W 1847 r. dom ten został przeniesiony do Irkucka, gdy skazany otrzymał zgodę na osiedlenie się w tym mieście. Po wyjeździe Wołkonskich do europejskiej części Rosji dom kupił miejscowy kupiec z przeznaczeniem dla miejskiej szkoły rzemieślniczej, którą otworzono tu w 1868 r. W 1920 r. dom przeznaczono na mieszkania komunalne i w takim charakterze był wykorzystywany do lat 70. XX w.
Trubieckoj po zakończeniu katorgi w roku 1839 osiedlił się w wiosce w pobliżu Irkucka, a do samego miasta przeprowadził się z rodziną po uzyskaniu zgody w roku 1845. Mieszkali w domu, który się spalił w pożarze miasta po ich wyjeździe do europejskiej części Rosji. Siedziba muzeum znajduje się w parterowym, drewnianym budynku wiązanym z rodziną Trubieckojich, być może zbudowanym przez niego dla córki.