Prototypowy „Sokoł” był jednym z pierwszych i najnowocześniejszych niszczycieli na świecie, lecz na skutek szybkiego rozwoju tej klasy okrętów na przełomie wieków oraz opóźnienia z budową serii, okręty seryjne w chwili wejścia do służby były już przestarzałe, mniejsze i słabiej uzbrojone od nowych niszczycieli. Formalnie początkowo klasyfikowane były w Rosji jako torpedowce, przed wyodrębnieniem w 1907 roku klasy niszczycieli (dosłownie: torpedowców eskadrowych, ros. eskadriennyj minonosiec), aczkolwiek faktycznie od początku nazywane były niszczycielami.
Budowę niszczyciela zamówiono roku w w Petersburgu jako jednego z siedmiu, a ostatecznie dziewięciu budowanych tam niszczycieli tego typu przeznaczonych do wysłania w stanie rozmontowanym na Daleki Wschód. Budowę rozpoczęto według niektórych źródeł w 1900 roku. Pod koniec 1900 roku skompletowany okręt w częściach przewieziono wraz z innymi statkiem do Port Artur. Pierwotnie nosił nazwę „Skworiec” (Скворец, pol. skowronek), lecz po zmianie nazewnictwa rosyjskich niszczycieli roku przemianowano go na „Strasznyj” (Страшный, pol. straszny). Stępkę pod jego budowę na miejscu położono roku podają tylko daty roczne położenia stępki 1902 i wodowania 1903.. Okręt został zwodowany w Port Artur roku. roku niszczyciel rozpoczął .