Valtion lentokonetehdas miały spore doświadczenie w budowie samolotów licencyjnych, w owym czasie były mocno obciążone produkcją samolotów Fokker D.XXI, Fokker C.X i Bristol Blenheim, co stało się powodem tego, iż nie były one w stanie wyasygnować wystarczającej liczby środków i ludzi do rozpoczęcia prac nad nowym samolotem. Drugim powodem, dla którego nowy myśliwiec zszedł na drugi plan był wybuch Wojny Zimowej. W tym czasie do kraju trafiły samoloty Gloster Gladiator, Morane-Saulnier MS.406, Fiat G.50 i Gloster Gauntlet. Po wojnie, dodatkowo w rękach Finów znalazły się maszyny radzieckiej konstrukcji. Wojna a następnie zajęcie przez hitlerowskie Niemcy Danii i Norwegii uwypukliły potrzebę posiadania zdolności do budowy potrzebnego sprzętu siłami rodzimego przemysłu.

Projekt thumb|left|Model samolotu przeznaczony do prób tunelowych W 1940 roku wystosowano kolejne zamówienie, oznaczone jako No 1621/40. Nowy jednomiejscowy i jednosilnikowy samolot miał zostać zaprojektowany w zespole konstruktorskim kierowanym przez inżyniera Arvo Ylinena. Za konstrukcję struktury płatowca miał odpowiadać Torsti Verkkola, za rozwiązania aerodynamiczne – Martti Vainio. W tym samym roku Arvo Ylinen przeniósł się na Techniczny Uniwersytet Helsiński, a jego miejsce na stanowisku szefa projektu zajął Edward Wegelius.