Od 1921 był "królem kurkowym" Zarządu Bractwa Strzeleckiego jak również wiceprezesem, a od lutego 1922 prezesem Ochotniczej Straży Pożarnej.
W dniach 1-2 września 1939 należał do Straży Obywatelskiej, która w tych dniach pełniła dyżury w mieście. Po wkroczeniu Niemców do miasta przejściowo aresztowany i wysiedlony, jednak po wyjściu na wolność zdołał wrócić do miasta. Włączył się w działalność konspiracyjną. Początkowo w TOW "Gryf" był mężem zaufania, a od 1942 do wiosny 1944 pełnił funkcję komendanta miasta Starogard. W trakcie pobytu w szpitalu po operacji dwunastnicy 15 czerwca 1944 został aresztowany przez gestapo i skierowany do obozu Stutthof, gdzie był więziony jego syn Artur. W obozie otrzymał numer 37184. Zmarł 10 grudnia 1944 w obozie. Symboliczny grób jego i syna znajduje się na cmentarzu w Starogardzie Gdańskim.
Rodzina Z małżeństwa z Marią z d. Heese miał pięcioro dzieci: Franciszka, Artura, Zygmunta, Halinę i Marię. Synowie Artur i Zygmunt należeli do TOW "Gryf Pomorski".
Bibliografia Andrzej Gąsiorowski, Krzysztof Steyer, Tajna organizacja wojskowa Gryf Pomorski, Gdańsk 2010.