Cieśnina została również umieszczona przez Abrahama Orteliusa (1527–1598) na mapie świata Typus Orbis Terrarum (1564). W 1567 roku trafiła na mapy Bologniniego Zaltieriego i Gerarda Merkatora (1512–1594).
Przez prawie 240 lat rzekoma cieśnina umieszczana była na rozlicznych mapach, chociaż kartografowie nie byli do końca przekonani, gdzie też dokładnie miałaby się znajdować: lokalizowano ją w szerokim pasie od brzegów dzisiejszego stanu Waszyngton do północnych wybrzeży Alaski. Według mapy londyńskiego kartografa Hermana Molla (1654–1732) z 1719 roku miała to być zatoka położona na północ od wyspy Kalifornia, na 50. równoleżniku. Taką samą lokalizację podał na swojej mapie z 1728 roku holenderski kartograf Johannes van Keulen (1654–1715).
Historia poszukiwań