Opis obrazu Obraz przedstawia świętego Antoniego Wielkiego zwanego też Opatem lub Pustelnikiem. Święty siedzi na skale w swojej pustelni, kiedy ukazuje mu się anioł wskazujący ręką na niebo. Twarz świętego wyraża silne emocje, ekstazę spowodowaną spotkaniem z aniołem i poprzedzającą śmierć. U stóp świętego leżą miska na wodę, otwarta i zamknięta książka, a pomiędzy nimi czaszka – są to symbole ascetyzmu i pokuty. Scena rozgrywa się o zmierzchu, w półmroku, światło bije od anioła i pada na świętego. Dominują odcienie szarości, ochry zestawione z żółcią i ciemną zielenią. Pociągnięcia pędzlem są swobodne i energiczne, z precyzyjnymi i lekkimi impastami. Kompozycja jest diagonalna.
Wymiary dzieła wskazują na przeznaczenie do oratorium. Późniejsza wersja przejawia bardziej abstrakcyjną technikę, wskazuje na stylistyczny i techniczny rozwój malarza.
Atrybucja Atrybucja nie jest udokumentowana, brak podpisu autora. Obraz przypisywano takim malarzom jak Francisco Bayeu, Manuel Bayeu, Antonio González Velázquez, a także Goi. Museo de Zaragoza zakupiło większy obraz w 1925;