Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku wróciły do Polski i po ustabilizowaniu się podziałów administracyjnych należały do gminy Worniany w powiecie wileńsko-trockim województwa wileńskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 1866 roku we wsi Dubniki mieszkało 19 mieszkańców (w 2 domach), a w folwarku – 4 (w jednym domu), w 2009 roku – 65 osób.
Nieistniejący dwór Mineyków lewo|mały|Salon we dworze Mineyków przed 1914 rokiem Od XVII wieku do pierwszej połowy XIX wieku w Dubnikach, na skraju wsi, istniał bardzo duży dwór. Bronisław Mineyko wybudował tu w 1878 roku nowy dwór według projektu inż. Wojnickiego. Był to dwukondygnacyjny budynek o murowanym parterze i drewnianym piętrze, wzniesiony na planie czworokąta, ale o zróżnicowanej bryle. Reprezentował rzadko spotykany w Polsce „styl rosyjski”. W ośmioosiowej elewacji wschodniej występowały dwa ryzality boczne, prawy z nich miał mocno ścięte narożniki i był nakryty dachem stożkowym. Przy obu bocznych elewacjach znajdowały się parterowe, dwuosiowe skrzydła. Nad piętrową, lewą stroną elewacji górowała kwadratowa wieża z balkonem. Cały dom nakrywał gładki, niezbyt wysoki dach czterospadowy.