W XVIII wieku tereny te wchodziły w skład powiatu wileńskiego województwa wileńskiego Rzeczypospolitej. Po III rozbiorze Polski w 1795 roku znalazły się na terenie powiatu wileńskiego (ujezdu) guberni wileńskiej. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku wróciły do Polski i po ustabilizowaniu się podziałów administracyjnych należały gminy Aleksandrowo, a od 1926 roku – gminy Żukojnie w powiecie święciańskim województwa wileńskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 1931 kolonię w 12 domach zamieszkiwały 54 osoby.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Świrze. Podlegała pod Sąd Grodzki w Łyntupach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Żukojniach.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Stracza, gminy ŻukojnieRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 426-427..mały|prawo|Świron na terenie majątku Stracza, około 1914 roku We wsi do lat 60. XX wieku funkcjonował młyn wodny (na rzece Stracza), po którym pozostały ruiny. W czasach radzieckich działał tu kołchoz.