Przegrywał także wybory w 1982 i 1987, ale powrócił do parlamentu w 1992, otrzymując także tekę ministerialną (bezpieczeństwa publicznego, potem transportu i robót publicznych) w gabinecie Huberta Ingrahama (do 1995). W latach 1996–1997 był ambasadorem w Stanach Zjednoczonych. W 1996 otrzymał tytuł szlachecki "sir" wraz z komandorią Orderu św. Michała i św. Jerzego.
W latach 1972–2008 przewodniczył Komitetowi Olimpijskiemu Bahamów (w pierwszych latach pod nazwą Stowarzyszenie Olimpijskie Bahamów). Pod jego kierunkiem sportowcy bahamscy uczestniczyli w ośmiu igrzyskach olimpijskich, a ich dorobek medalowy, w okresie poprzedzającym działalność Butlera wynoszący jedno złoto i jeden brąz (oba medale w żeglarstwie), zwielokrotnił się, szczególnie w lekkoatletyce. Butler działał także w Panamerykańskiej Organizacji Sportu oraz w Federacji Igrzysk Wspólnoty Narodów. Był rzecznikiem zmiany nazwy Igrzysk Imperium Brytyjskiego na Igrzyska Wspólnoty Narodów. W uznaniu zasług dla sportu został uhonorowany nagrodą Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego im. barona de Coubertin.
Z pierwszego małżeństwa z Sheilą Paulette, zawartego 18 kwietnia 1965, miał czworo dzieci: Arvina, Arlingtona Gibao, Kristal (Lafleur) i Karę (Butler-Wight);