W listopadzie 1917 zachorował na malarię i wyjechał na trzymiesięczną kurację do Francji. Po zakończeniu kuracji uczył się w szkole dla francuskich pilotów wojskowych w Cazaux. W początkach marca 1918 r. trafił do jednej z najlepszych francuskich eskadr myśliwskich, dowodzonej przez Georgesa Guynemera, a po jego śmierci przez René Foncka. Sondermajer służył w niej od 1 marca do 21 maja, zaliczając w tym czasie dwa zwycięstwa powietrzne. 21 maja w czasie patrolu zestrzelił nieprzyjacielski samolot, ale sam musiał lądować przymusowo z powodu uszkodzenia maszyny i pożaru. Z poważnymi oparzeniami głowy i nóg trafił do szpitala, gdzie spędził cztery miesiące. W 1918 uzyskał stopień kapitana. Po ukończeniu leczenia został zdemobilizowany i podjął naukę w École aéronautique supérieure, którą ukończył z dyplomem inżyniera lotnictwa.