Hanna Kirchner, właśc. Kirchner-Ładyka (ur. 21 stycznia 1930 w WarszawieWspółcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. Tom czwarty. K, wyd. Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1996, s. 133) – polska historyczka i krytyczka literatury, edytorka. Badaczka życia i twórczości Janusza Korczaka i Zofii Nałkowskiej.
Życiorys Córka Włodzimierza Kirchnera, fotografa specjalizującego się w portretach i Stanisławy, z d. Pieczyńskiej.
Była uczennicą prywatnych szkół podstawowych w Warszawie. W czasie powstania warszawskiego przebywała w Klarysewie, następnie w Pruszkowie. Była uczennicą Gimnazjum im. Tomasza Zana (od 1945), Gimnazjum im. Królowej Wandy w Krakowie (w roku szkolnym 1945/1946) i Liceum im. Wojciecha Górskiego w Warszawie, gdzie w 1948 zdała egzamin maturalny. Następnie studiowała polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (magisterium w 1953). W latach 1951–1955 pracowała jako młodszy asystent, a następnie asystent w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, w latach 1955-1963 na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1963–1967 odbyła w IBL studia doktoranckie, w 1967 obroniła pracę doktorską Twórczość Zofii Nałkowskiej w latach 1909-1926 napisaną pod kierunkiem Stefana Żółkiewskiego i została w IBL zatrudniona jako adiunkt.