Za prace edycyjne otrzymała w 1988 Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki, w 2001 wyróżnienie jury Nagrody Literackiej im. Władysława ReymontaLaureaci Nagrody Literackiej im. Władysława Reymonta w latach 1994 – 2009, w 2008 Nagrodą Edytorską PEN Clubu. W 2011 wydała także monografię Nałkowska albo życie pisane. Krytyka literacka na łamach czasopism W latach 1950–1953 współpracowała jako krytyk z pismem Wieś, prowadziła w nim w 1953 dział krytyki (wspólnie z Heleną Zaworską). Współpracowała z Nową Kulturą (głównie w latach 1958-1960), Nowymi Książkami (1955, 1960-61), Współczesnością (1960-66, prowadziła tam cykl „Nowy poczet pisarzy”), Ty i ja (1966-71). Tłumaczenia Od lat 70. zajmowała się też tłumaczeniem literatury serbsko-chorwackiej. Przełożyła książki Momo Kapora Zapiski pewnej Anny (1979) i Udawacze (1981) oraz Krsto Špojlara Czas i pajęczyna (1987)). Pozostałe prace W swojej pracy badawczej zajmowała się też twórczością Mirona Białoszewskiego, Jarosława Iwaszkiewicza, Leopolda Buczkowskiego. Była autorka licznych wstępów, rozpraw, studiów w książkach zbiorowych. Od początku lat 70. pisała także o twórczości Władysława Hasiora, w 2005 wydała książkę Hasior.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hanna Kirchner · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.