Ostatnim właścicielem majątku przed 1939 rokiem był Andrzej Brochocki (1895–1976), wnuk Aleksandra i syn Władysława (1866–1931).
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Możejków Mały, wcześniej należący do powiatu lidzkiego województwa wileńskiego Rzeczypospolitej, znalazł się na terenie ujezdu lidzkiego guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Możejków Mały wrócił do Polski, znalazł się w gminie Lebioda w powiecie lidzkim województwa nowogródzkiego. 29 maja 1929 roku gmina weszła w skład nowo utworzonego powiatu szczuczyńskiego w tymże województwie. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 2002 roku zmieniono nazwę miejscowości z Możejków Mały na Możejków.
W 1834 roku we wsi mieszkało 347 mężczyzn. W 1921 roku – jedynie 108 osób. W 2009 roku w agromiasteczku mieszkało 629 osób.
Dwór thumb|left|200px|Lamus (2009) thumb|left|200px|Stajnia (2011)