Założenia Model przyjmuje, że publiczność jest bierna i jednorodna, a przekaz oddziałuje na wszystkich odbiorców bezpośrednio i w podobny sposób, zgodnie z relacją bodziec-reakcja, bez udziału zmiennych pośredniczących. Jako rzekomy dowód jego działania często przywołuje się słuchowisko Wojna światów z 1938 roku i towarzyszącą mu panikę, jednak badanie Hadleya Cantrila wykazało, że reakcje słuchaczy były zróżnicowane i zależały od ich cech oraz sytuacji.
Odrzucenie i paradygmat ograniczonych efektów Model został podważony w latach 40. XX wieku. Paul Lazarsfeld, Bernard Berelson i Hazel Gaudet w badaniach nad kampanią prezydencką z 1940 roku, opisanych w pracy The People's Choice, stwierdzili, że media miały ograniczony bezpośredni wpływ na decyzje wyborcze, a istotniejsze okazały się kontakty międzyludzkie. Ustalenia te doprowadziły do koncepcji dwustopniowego przepływu informacji, zgodnie z którą przekazy docierają od mediów najpierw do liderów opinii, a dopiero za ich pośrednictwem do reszty odbiorców.