Wykopaliska i historia teraźniejsza Stanowisko megalityczne odkryte zostało przez Carmelo Rizzo, architekta Departamentu Prac Publicznych. Rizzo odwiedził to miejsce razem z archeologiem Temistoklesem Zammitem 10 kwietnia 1913 roku. Stanowisko zostało zbadane przez Zammita oraz A. V. Laferla pomiędzy grudniem 1914 roku, a styczniem 1915 roku, odsłaniając rdzeń megalitycznej świątyni. Drugie prace odkrywkowe wykonano w maju 1915 roku, pod kierownictwem Thomasa Ashby'ego, który następnie wydał krótki, ale szczegółowy raport na temat stanowiska archeologicznego. Podczas wykopalisk wydobyto m.in. glinianą miskę oraz dekorowaną płytkę, stanowiącą część niszy. Są one teraz wystawione w Muzeum Archeologicznym w Valletcie. Pozostałości świątyni zostały włączone do "Antiquities List of 1925".
W czasie wykopalisk w roku 1915, niektóre części świątyni zostały zniszczone przez erozję brzegową, a upadek do morza pozostałych części struktury był prawie nieunikniony. W następnych dziesięcioleciach dokładna lokalizacja stanowiska została utracona, a ruiny, jak domniemano, zostały zniszczone, co w roku 2002 opisano jako "zniszczone stanowisko".