Znaczący wpływ na artystyczny rozwój Jędrusika miała Teoria widzenia Władysława Strzemińskiego. Jędrusik poznał ją dzięki Swinarskiemu, który, po krótkim okresie studiów w Katowicach, przeniósł się do Łódzkiej ASP w 1948 roku, gdzie był słuchaczem wykładów Strzemińskiego. Swinarski korespondował z Jędrusikiem i dostarczył mu maszynopis Teorii widzenia między 1949 i 1952 rokiem.
W okresie realizmu socjalistycznego w Polsce, kiedy Strzemiński był kulturowo wykluczony, Jędrusik powielał maszynopis Teorii widzenia na własny koszt, na długo przed oficjalną publikacją książkową w 1958 roku. Zainspirowany traktatem Strzemińskiego i pozytywistyczną ideą „pracy u podstaw”, współzałożył na przełomie 1952 i 1953 roku niezależną, samokształceniową grupę studyjną (nazwaną później, w październiku 1955 roku przez dziennikarza Andrzeja Wydrzyńskiego, „St-53”). Wbrew ówczesnej doktrynie socrealizmu w sztuce, celem grupy było pozbywanie się starych nawyków myślenia i tworzenia, rozwój świadomości wzrokowej i weryfikacja niesprzeczności teorii Strzemińskiego w praktyce.