W grudniu 1993 została ona podniesiona do rangi konsulatu generalnego.
W pierwszych latach działalności Konsulat skupiał się na pomocy mniejszości polskiej, budowaniu relacji z władzami lokalnymi, renowacji cmentarza Orląt Lwowskich. W związku z wprowadzeniem obowiązku wizowego dla obywateli Ukrainy (1 października 2003), następnie Ustawy o Karcie Polaka (29 marca 2008) oraz Umowy między Rządem RP a Gabinetem Ministrów Ukrainy Umowy o małym ruchu granicznym (28 marca 2008), wreszcie w związku z przystąpieniem Polski do strefy Schengen (2007), znacznie zmienił się zakres zadań realizowanych przez placówkę. Nowe zadania wymagały całkowitej reorganizacji dotychczasowej pracy. Stąd w latach 2006–2011 w sąsiedztwie willi Batowskiego-Kaczora wybudowano nowy budynek Konsulatu Generalnego RP we Lwowie. Został on uroczyście otwarty 16 maja 2011.
W latach 2006–2012 Konsulat wydawał rokrocznie ok. 300 000 wiz, by w 2016 przekroczyć liczbę 500 000, a w 2017 443 000.
W latach 1989–2006 we Lwowie promocję gospodarczą realizował Wydział Ekonomiczno-Handlowy, powołany jako przedstawicielstwo Ministerstwa Gospodarki RP.