Po II wojnie światowej był zatrudniony w Biurze Odbudowy Stolicy (1945–1946), Warszawskim Biurze Odbudowy (do 1949). Następnie pełnił funkcje Naczelnika Wydziału Inspekcji i Realizacji w Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Sztuki (od 1950), później Naczelnika Wydziału Zabytków Archeologicznych. Wspierał ideę rekonstrukcji klasztoru Karmelitów bosych w Zagórzu, przygotowując z urzędu plany odbudowy i zabezpieczenia całości inwestycji. Był wieloletnim pracownikiem Zarządu Muzeów i Ochrony Zabytków w MKiSz.
Publikował prace z dziedziny archeologii, historii, historii sztuki, architektury, konserwacji i ochrony zabytków (łącznie ok. 100). Ponadto tworzył prace architektoniczne, malarskie i graficzne oraz ekslibrisy.
Zamieszkiwał przy ulicy Czeczota w Warszawie. Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Komunalnym Północnym (kwatera W-II-17-13-7).
Publikacje Eks Libris Lwowski (1939) Elektrokonserwacja (1949) Budowle kultury łużyckiej w Biskupinie (1950;