Od 4 listopada 1918 roku do 27 stycznia 1919 roku był członkiem Polskiej Komisji Likwidacyjnej. Pełnił tam funkcję zastępcy naczelnika Wydziału Robót Publicznych. Od 28 listopada 1918 roku był radnym Krakowa. W 1919 roku uzyskał mandat z listy nr 6 Polskie Stronnictwo Ludowe "Piast", Narodowa Demokracja i chrześcijańska społeczność w okręgu wyborczym nr 37 (pow. Chrzanów, Oświęcim i Biała). Pracował w komisjach: komunikacyjnej, ochrony pracy, spraw morskich, a także był przewodniczącym komisji badań więzień i obozów koncentracyjnych.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej brał udział w organizowaniu kolei na froncie północno-wschodnim. W odrodzonym państwie zajął się działalnością na rzecz polskiej emigracji. Odwiedził m.in. Francję, Anglię i Brazylię, gdzie badał i wspomagał działalność Polonii. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Emigracyjnego. W 1922 odnowił mandat poselski z listy nr 8 Chrześcijański Związek Jedności Narodowej w okręgu wyborczym 42 (pow. Kraków, Chrzanów, Oświęcim, Podgórze, Olkusz i Miechów). Pracował w komisji komunikacyjnej. Po zakończeniu kadencji wrócił na krótko do pracy na kolei. Następnie mieszkał w Zakopanem, gdzie należał do Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego.