Aby zapobiec dalszemu rozdrobnieniu księstwa w przyszłości Fryderyk wprowadził zasadę primogenitury zatwierdzoną przez cesarza w 1688–1689.

W rządach księstwem kontynuował politykę ojca, podtrzymując jego prawa i wydając kolejne w podobnym duchu – dotyczące organizacji państwa i zapewnienia przestrzegania zasad religijnych przez jego ludność. Prowadził działalność budowlaną, m.in. zbudował nazwany potem jego imieniem pałac Friedrichswerth. Ponownie wydał „Biblię ernestyńską” (pierwszy raz wydaną przez ojca), a także wydawał inne materiały religijne. Rozwinął powołaną przez ojca milicję krajową do takiego stopnia, że stała się ona ciężarem dla niewielkiego kraju. W chwili jego śmierci wojska książęce liczyły 10 regimentów (ok. 10 tys. ludzi).

Uczestniczył w wojnach prowadzonych przez cesarza Leopolda Habsburga: w obronie Wiednia przed Turkami w 1683 i w wojnie przeciwko Francji w 1688–1689.

Lubił przepych i wprowadzał cudzoziemskie (zwłaszcza francuskie) mody na swój dwór. Tracił znaczne sumy na eksperymenty alchemiczne, dzięki którym chciał pomnożyć swój majątek.