13 stycznia 1945 roku awansował na kapitana (flight lieutenant), 16 kwietnia 1947 roku został zdemobilizowany. thumb|left|Spitfire Mk IXC ze 111. dywizjonu, w którym służył Jonsson Podczas II wojny światowej Jonsson zgłosił zestrzelenie 8 samolotów, z czego potwierdzono 5. Swoje wojenne wspomnienia opisał w 1994 roku w książce Dancing in the SkiesWorldCat.
Po wojnie wykonywał pierwsze islandzkie loty krajowe na dwusilnikowych Douglas DC-3, na nowo powstającej infrastrukturze wykorzystując swoje umiejętności w trudnych warunkach pogodowych. Następnie latał w rejsach międzynarodowych dla linii Icelandair i Loftleiðir. W latach 1956–1960 mieszkał w Léopoldville w Kongu Belgijskim, gdzie pracował dla przewoźnika Sabena, będąc między innymi osobistym pilotem premiera Patrice’a Lumumby.
Po powrocie z Afryki wykonywał loty patrolowe nad wschodnim wybrzeżem Grenlandii. Podczas wojny domowej w Nigerii (1967–1970) dostarczył setki ton zaopatrzenia z São Tomé do Biafry, 413 lotów odbył w nocy, lądując na drogach oświetlonych prymitywnym światłem włączanym na krótko przed lądowaniem.