Morfologia Owocnik Młody owocnik jest kulisty lub jajowaty, i powstaje pod ziemią (hypogeicznie). W trakcie dojrzewania wykształca się trzon przebijający się ponad ziemię, a na jego szczycie powstaje kulista główka o średnicy 0,7–1,2 cm. Jej zewnętrzna warstwa (egzoperydium) jest błoniaste, kruche, białoochrowe. U dojrzałych owocników stopniowo odpada, utrzymuje się jednak dość długo, tworząc ciemniejszą, nierówną strukturę i odsłaniając pergaminowate, sztywne i gładkie endoperydium o barwie od jasnożółtej do jasnoochrowej z kasztanowatym odcieniem. Endoperydium pęka na szczycie rurkowatym ujściem o barwie brudnobrązowej lub ciemnoszarej. Brzegi ujścia dość długo pozostają równe. Trzon ma wysokość do 6 cm, średnicę około 0,2–0,4 cm, barwę od cynamonowej do brązowej. W środku jest pusty, na całej powierzchni nierównomiernie pokryty przylegającymi włókienkami o ostro zakończonych końcach. W stanie suchym jest bruzdowany. Wyrastające z podstawy strzępki często bulwiasto splątane i obejmujące cząstki podłoża. Gleba ochrowordzawa. Cechy mikroskopowe Włośnia o grubości do 7 μm, prawie przezroczysta i bezbarwna, tylko przy przegrodach nieco żółtawa i poszerzona, grubościenna, rozgałęziona, ze zgrubieniami wokół przegród.