Wina sprawcy i okoliczności popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego nie budzą wątpliwości; Uiszczono w całości wymagalną należność publicznoprawną, jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie tej należności; Sprawca wyraził zgodę na przepadek przedmiotów co najmniej w takim zakresie, w jakim ten przepadek jest obowiązkowy, a w razie niemożności złożenia tych przedmiotów – uiścił ich równowartość pieniężną; przepisy art. 16 § 2 zdanie trzecie oraz art. 31 § 3 pkt 2 stosuje się odpowiednio; Uiszczono co najmniej zryczałtowaną równowartość kosztów postępowania.
Oprócz spełnienia powyższych przesłanek ustawodawca, w katalogu zamkniętym, wylicza przyczyny niedopuszczalności zastosowania wobec sprawcy przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego instytucji dobrowolnego poddania się odpowiedzialności.
Przesłanki negatywne – wystąpienie chociażby jednej z poniższych przesłanek udaremnia możliwość dobrowolnego poddania się odpowiedzialności (art. 17 § 2 k.k.s):