przy budowie osiedla Mariensztat w Warszawie.
Był członkiem Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej (1929–1934), Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom (1930–1934), Polskiej Partii Robotniczej (1945–1948), a następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1948–1954 zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR, 1950–1954 członek Komitetu Warszawskiego PZPR, delegat na I (1948) i II (1954) Zjazd PZPR. W latach 1950–1953 zastępca przewodniczącego Stołecznej Rady Narodowej w Warszawie. Działał ponadto w Klubie Robotników Piszących (1978–1980) oraz Robotniczym Stowarzyszeniu Twórców Kultury (od 1980 prezes). Pracował jako radca Ministra Budownictwa Przemysłowego oraz inspektor w tym ministerstwie. Działał na rzecz racjonalizacji w budownictwie przy Instytucie Mechanizacji Budownictwa i Postępu Technicznego (1948–1969). Był także w gronie pierwszych odznaczonych Orderem Budowniczych Polski Ludowej 22 lipca 1949.. 12 czerwca 1964 został pozbawiony Orderu, został mu przywrócony 10 kwietnia 1990. W listopadzie 1949 został członkiem Ogólnokrajowego Komitetu Obchodu 70-lecia urodzin Józefa StalinaŻycie Warszawy, nr 306 (1808), 6 listopada 1949, s. 1..