Część odzyskanych elementów kamiennych wykorzystano przy budowie Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej.
Rozbiórki pałacu nie należy utożsamiać ze zniszczeniem Starego Zamku, którego ruiny wysadzono osobno w 1962 roku.
Architektura
Bryła
Pałac wzniesiono na planie podkowy. Centralną część tworzył korpus z reprezentacyjnym hallem i główną klatką schodową, połączony z bocznymi skrzydłami o charakterze pawilonowym.
Budowla reprezentowała francuski neorenesans z elementami architektury barokowej. Jej bryłę wyróżniały wysokie dachy mansardowe, ryzality, kamienne obramienia okienne, gzymsy oraz bogato opracowane szczyty i lukarny.
Od strony frontowej znajdował się reprezentacyjny podjazd, natomiast elewację ogrodową połączono z systemem tarasów, schodów, basenów i fontann prowadzących w stronę parku.
Tarasy i założenie wodne
Tarasy ogrodowe stanowiły przedłużenie osi pałacu. Ich kompozycję tworzyły kamienne schody, balustrady, baseny, fontanny, dekoracyjne wazy i rzeźby.
Główną fontannę wzorowano na fontannie Jeana-Baptiste’a Carpeaux znajdującej się w pobliżu Obserwatorium Paryskiego. Przy basenach ustawiono cztery żeliwne grupy rzeźbiarskie Emmanuela Frémieta, przedstawiające sceny walk zwierząt.
Wnętrza