Kościół został odnowiony w roku 2007 dzięki staraniom Dun Nazzarena Caruany, i dzięki wsparciu finansowemu ministra architektury Ninu Zammita.
Architektura Architektonicznie świątynia jest prawdziwie średniowiecznym klejnotem. Fasada jest prosta. Małe prostokątne drzwi umieszczone są centralnie, nad nimi znajduje się rodzaj płytkiego gzymsu w formie łuku, końcami sięgającego połowy wysokości drzwi. Po lewej stronie drzwi prostokątne zakratowane okno z wydatnym parapetem, po prawej zaś - szeroka wystająca płyta, mogąca służyć za ławę. Nad gzymsem okrągły oculus z kamienną rozetą. Na szczycie elewacji jest dzwonnica bell-cot z jednym dzwonem, zwieńczona kamiennym krzyżem.
Wnętrze We wnętrzu znajduje się kilka łuków ostrych, typowych dla architektury średniowiecznych kościołów. Znajduje się tam jeden ołtarz. Obraz nad głównym ołtarzem datowany jest na rok 1677, jednak nie ma on żadnej wartości artystycznej. Przedstawia Boga Ojca, św. Józefa, Maryję z Jezusem, oraz biedne dusze ze św. Bazylim i św. Rochem.