W okresie międzywojennym pracował jako prawnik, w latach trzydziestych był sędzią Sądu Grodzkiego w Tomaszowie Lubelskim. W 1939 był sędzią okręgowym, orzekającym w Wydziale IX Odwoławczym Karnym Sądu Okręgowego w Warszawie.
We wrześniu 1939 zmobilizowany do 3 pułku artylerii lekkiej Legionów. W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w obozie w Kozielsku. Między 11 a 12 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 022/1 z 09.04.1940. Został zamordowany między 13 a 14 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 5.05.1943. Przy szczątkach znaleziono legitymację oficerską, oficerską książeczkę wojskową, dwie karty pocztowe, zaświadczenie zameldowania w Warszawie na ul. Grzybowskiej 64, m. 6 z 3 lipca 1939, pozwolenie na broń, kartę zwolnienia 33413/OK, zaświadczenie szczepień obozowych, złoty krzyżyk. Figuruje na liście AM-195-1063 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 01063. Nazwisko Jabłońskiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 0973) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 114 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 120 z 1943. Krewni do 1946 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.