Dwór Najprawdopodobniej na przełomie XVIII i XIX wieku wybudowano tu obszerny, murowany, klasycystyczny dwór o cechach palladiańskich. Składał się z trzech połączonych ze sobą korpusów. Główny korpus to długi prostokątny, piętnastoosiowy dom mieszkalny, od strony ogrodu, ze względu na pochyłość terenu, na wysokiej podmurówce. Od strony podjazdu miał centralny portyk, którego sześć toskańskich kolumn dźwigało belkowanie. Portyk obejmował trzy środkowe osie i wchodziło się do domu po 8–10 stopniach. Narożniki budynku były ozdobione pilastrami. Ten korpus był przykryty gładkim, czterospadowym dachem gontowym (później blaszanym) z dwiema niewielkimi półkolistymi lukarnami od strony ogrodu.
Wnętrze miało układ dwutraktowy, z kilkunastoma dużymi i bardzo wysokimi pokojami. Była tu wielka sień wejściowa, podłużny pokój jadalny (po prawej stronie, od ogrodu), trzy salony z oknami i oszklonymi drzwiami wychodzącymi do wnęki portykowej (wgłębny portyk ogrodowy miał 10 kolumn) pośrodku traktu ogrodowego. Urządzenie pokoi było w stylu empire i biedermeier.