Löwenberger Arbeitslager) mający na celu wszechstronny rozwój fizyczny i umysłowy uczestników poprzez sport, muzykę, śpiew, teatr, pracę fizyczną czy umysłową. Organizowano różnego rodzaju prelekcje czy dyskusje w grupach. W październiku 1927 roku hrabia Helmut James Moltke z Krzyżowej, wrocławski uczony Eugen Rosenstock i H. Dehmelem postanowili, że centralnym tematem obozu pracy będą różne problemy socjalne. Zjazd ten odbył się w dniach 14 marca - 2 kwietnia 1928 roku, a uczestniczyło w około sto osób należących do socjalistycznych i chrześcijańskich ugrupowań robotniczych i chłopskich. Na kolejnym spotkaniu zorganizowanym w dniach 18-19 kwietnia pojawili się: górnicy, przedstawiciele przemysłu tekstylnego i ceramicznego, członkowie izby rzemieślniczej, radcy krajowi, posiadacze majątków, sekretarze wszystkich związków zawodowych, nauczyciele wyższych uczelni, pedagodzy, przedstawiciele organizacji młodzieżowych oraz katoliccy i protestanccy duchowni. Wkrótce jednak nastąpił schyłkowy okres działalności lwóweckich obozów wychowujących poprzez pracę. O ile wcześniej nie było problemu z zapraszaniem do Lwówka osób zamieszkujących dalsze regiony i państwa, z czasem sytuacja ta uległa całkowitej zmianie. Próbowano ratować placówkę zmianą profilu nauczania.